وقتی وارد یه جمع می شی ، ناخود آگاه قیافه یه عدشون یا حتی یک نفرشون
چشمتو می گیره .
حالا کاری نداریم به فلسفه اون
یا که از نظر زیبایی...
ولی چیزی که دقت منو جلب کرد این بود که تقریبا تمام اونایی که من دیدم
چپ دست بودن
نمی دونم چرا . اگه می دونین ما رو بی اطلاع نذارین.

                                                                                       

یکی از بچه ها PM قشنگی گذاشته بود:

ارزش يک سال را دانش آموزي که مردود شده مي داند

ارزش يک ماه را مادري که فرزندي نارس به دنيا آورده مي داند

ارزش يک هفته را سردبير يک هفته نامه مي داند

ارزش يک ساعت را عاشقي که انتظار معشوق را مي کشد

ارزش يک دقيقه را شخصي که از قطار جا مانده

و ارزش يک ثانيه را آنگه از تصادفي مرگبار جان به در برده مي داند

هر لحظه گنج بزرگي است گنجتان را مفت از دست ندهيد باز به خاطر بياوريد که زمان به خاطر هيچکس منتظر نمي ماند